Rakiety nuklearne Marynarki Wojennej USA
W dn. 21 kwietnia 2026 r. ukaże się ilustrowany leksykon Rakiety nuklearne US Navy. Regulus, Poseidon, Polaris i Trident autorstwa Grzegorza Barciszewskiego. Jest to pierwsze i obecnie jedyne na świecie tak obszerne i szczegółowe opracowanie nt. wszystkich zaprojektowanych i produkowanych w Stanach Zjednoczonych AP rakiet nuklearnych, począwszy od 1945 roku. Autor dokładnie opisał pierwsze próby opracowania pocisków rakietowych dalekiego zasięgu dla Marynarki Wojenne USA, podejmowane pod koniec lat 40. XX wieku na podstawie zdobytej po upadku Trzeciej Rzeszy dokumentacji. Kolejne projekty, początkowo oparte na koncepcji bomby latającej V-1, doprowadziły w latach 50. do stworzenia pocisku Regulus. Był on wystrzeliwanych z wyrzutni na pokładach okrętów podwodnych. Kolejne pociski rakietowe były wystrzeliwane z wyrzutni pionowych – najpierw umieszczanych w kiosku, a następnie w kadłubie. Stosowano w nich najnowsze technologie militarne, w tym wydajne silniki napędowe, precyzyjne układy nawigacji, głowice najpierw jedno-, a później wieloczłonowe.
Trzeba podkreślić, że rakiety nuklearne zawsze były i nadal są podstawa odstraszania nuklearnego USA, ponieważ okręty podwodne z napędem atomowym, będące nosicielami tych rakiet, są najtrudniejsze do wykrycia i zniszczenia. Kolejne generacje amerykańskich rakiet nuklearnych dla US Navy zawsze miały tak nowoczesną konstrukcję, że o wiele lat wyprzedzały systemy rakietowe ZSRR (a potem Rosji) i Chin. Dotyczy to również najnowszej generacji rakiet oznaczonych Trident D5, które są w służbie od lat 90. XX wieku. Aktualnie przygotowywana jest ich modernizacja.
Oczywiście w każdym kraju broń nuklearna jest otoczona bardzo ścisłą tajemnicą. Dlatego należy podziwiać pracę, jaką wykonał G. Barciszewski, który zgromadził nieprawdopodobną ilość informacji, zdjęć i rysunków ukazujących dość dokładnie wiele szczegółów konstrukcyjnych rakiet nuklearnych, które były i są na uzbrojeniu okrętów podwodnych US Navy. Większość zaprezentowanych w książce zdjęć i grafik nigdy nie była publikowana w Polsce (i nie tylko).
